Nalewka z zielonych orzechów włoskich wg draVskiej - o smaku orientalnym

 Klasyczna nalewka z zielonych orzechów włoskich jest cierpka i mocna. Ja poszłam o krok dalej i przygotowuję te nalewkę podobnie, jak robi się to we Włoszech, choć i tu zrobiłam swój własny twist. Jak zwykle ;) 

Italia znana jest z NOCINO - nalewki z owoców orzecha włoskiego, wyrazistej i korzennej, która dojrzewa wiele miesięcy. Taka nalewka orzechowa też jest u nas. Stosowana na bóle brzucha i inne gastro problemy. Dzięki smakowi - dużo przyjemniej ją zażywać, niż klasyczną - gorzką i cierpką. 

Nie robię jej dużo, bo wystarcza na bardzo długo, zbieram zwykle 10-12 orzechów w połowie lub pod koniec lipca. 

Składniki:

• 10 włoskich orzechów włoskich zielonych
• 500ml spirytusu 95%
• 1 łyżeczka cynamonu
• 1/2 łyżeczki kardamonu
• 1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej
• 5 goździków
• Skórka z 1 spażonej cytryny - bez części białej! Wyskrob to nożem 
• Duży słoik z zakrętką 
• Rękawiczki - orzechy bardzo brudzą 
• 250g miodu lub cukru (po maceracji!)
• 400ml przegotowanej przestudzonej wody (po maceracji!)
• Szklana butelka najlepiej z ciemnego szkła

Przygotowanie:

1. Orzechy myję pod bieżącą wodą i przecinam na ćwiartki, w rękawiczkach. Czasem idzie to ciężko, więc warto mieć silniejszego partnera lub kilka razy dociskać, aż się uda przekroić 
2. Cytrynę parzę wrzątkiem, obieram cienko ze skórki, żeby jak najmniej białej części zostało na skórce
3. Do czystego słoika wkładam orzechy i wszystkie przyprawy do maceracji. Nie dodaje tylko cukru 
4. Zalewam spirytusem
5. Zakręcam dokładnie i wstrząsam
6. Tak przygotowany nastaw odstawiam na ok 6 tygodni, wstrząsam co kilka dni. 
7. Zwykle zapisuję przypomnienie w kalendarzu na dzień po 5.5 tygodniach
8. Płyn stanie się bardzo szybko niemal czarny - to normalne, orzechy puszczają taki kolor
9. Po tym czasie (max 6 tygodni, nie więcej, bo będzie za gorzka) odcedzam nalewkę przez sitko na którym mam umieszczony filtr do kawy
10. Przygotowuję syrop z przegotowanej wcześniej wody i miodu lub cukru - nie gotuję, tylko rozpuszczam cukier i czekam, aż ostygnie
11. Mieszam z nalewką
12. Przelewam do butelki z ciemnego szkła i odkładam na leżakowanie na minimum 6 miesięcy (najlepsza jest od 12 w górę, zyskuje wtedy pełen aromat i korzenny smak i smakuje zupełnie inaczej niż na początku)
13. Taka nalewka może być przechowywana latami, a należy do tych, gdzie smak wynagradza czas oczekiwania… :)